DE KUNST VAN HET LOSLATEN

 

De bundel vindt zijn oorsprong in een persoonlijk en langdurig stilzwijgen. Als zoon van een KNIL-militair groeide ik op in de schaduw van de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië en de daaropvolgende onafhankelijkheidsperiode. De ervaringen van mijn vader – van interneringskampen en dwangarbeid tot de latere inzet tijdens de politionele acties en zuiveringsoperaties – bleven grotendeels onuitgesproken. Ook in bredere zin was er lange tijd weinig ruimte voor de gelaagdheid van deze geschiedenis.

 

In mijn werk zoek ik naar een zorgvuldige en meerstemmige benadering van dit verleden. Daarbij is ook aandacht voor de complexe historische verhoudingen tussen Nederland, Indonesië en Japan. 

 

Waar Japan in de Nederlandse herinnering vaak vooral met de oorlog wordt geassocieerd, laat de geschiedenis zich in deze dichtbundel ook lezen als een samenspel van verschillende perspectieven, waarin koloniale verhoudingen, onafhankelijkheidsstreven en culturele eigenheid met elkaar verweven zijn.

 

Pas vijftig jaar later, tijdens de coronaperiode, heb ik dit zwijgen doorbroken door middel van schrijven en dichten. Dit resulteerde onder meer in de boeken Vergeten verbinding en Verborgen kracht, waarin persoonlijke en historische lijnen samenkomen.

 

In “De kunst van het loslaten” krijgt deze ontwikkeling een poëtische vorm. De bundel verweeft herinnering, verlies en verwerking, en brengt deze in dialoog met een reis door Japan. Plaatsen als Hiroshima, Nagasaki en Tokyo dragen de sporen van het verleden, terwijl onder meer Kyoto en Mount Fuji een blijvende culturele en spirituele traditie zichtbaar maken. In deze ontmoeting ontstaat ruimte voor reflectie, verstilling en het zoeken naar verbinding, mede geïnspireerd door het zenboeddhisme.

 

Mijn werk sluit thematisch aan bij Het kind met de Japanse ogen van Reggie Baay en De verborgen vader van Dido Michielsen, waarin eveneens persoonlijke geschiedenissen worden verbonden met het koloniale verleden en de doorwerking daarvan in volgende generaties.

 

Met deze bundel beoog ik een bijdrage te leveren aan een open en zorgvuldige dialoog over een gedeeld, maar vaak nog kwetsbaar verleden.

 

Deze bundel is bedoeld voor lezers die geïnteresseerd zijn in persoonlijke familiegeschiedenissen, de doorwerking van het koloniale verleden en de zoektocht naar betekenis, en zal in het bijzonder resoneren met liefhebbers van literaire non-fictie en poëzie waarin geschiedenis en de culturele identiteit van Japan samenkomen.

 

Deze zomer volgt Algra in een reis door Japan achtereenvolgens de diverse steden, waardoor de bundel als een reisverhaal met een verstilde verdieping van gelaagdheid te volgen is.

 

De bundel neemt je uiteindelijk mee van pijn en lijden naar hoop en vrede.