Beste Léon, We kennen elkaar al vanaf de lagere school en je woonde letterlijk om de hoek. Onze beide vaders kenden elkaar ook. Zij deelden in “stilte” hun traumatische Indische periode waar zij letterlijk over zwegen. Zij werden in de jaren ‘80 zelfs door prof De Jong veroordeeld tot oorlogsmisdadigers. Verguisd door de media wat veel trauma’s deed herleven. Ook in mijn jeugd werd dit gevoeld binnen ons gezin. Bij de latere reünies van onze lagere school deelden we onze wederzijdse ervaringen. Ik moet hierbij opmerken dat jij een levenswerk hebt gemaakt van jouw vaders levensloop. Je weet dat op een bijzonder treffende wijze keer op keer in jouw gedichten te verwoorden, de woordkeuze waarmee je een sfeer weet te creëren is uniek. Daarnaast heb je je verdiept in de Indische kwesties en de politieke discussies waarin je duidelijk stellingname neemt en regelmatig aan de kaak stelt waarbij je zelfs overheidsdienaren mee benaderd. Voor velen en met name de Indische gemeenschap stel je je op deze wijze kwetsbaar op. Jouw medeleven van het onrecht dat velen is aangedaan draag je mee in jouw gedichten. Vele gesprekken hebben wij regelmatig en telkenmale verbaas je mij weer over je grote passie en kennis van de geschiedenis van de Gordel van Smaragd! Je vriend Paul.